ما ایرانی های مرده پرست

امروز خبر فوت هنرمندی که واقعا ایفای نقشش رو می پسندیدم را خواندم خبر شکه کننده ای بود چون تقریبا هیچکس از بیماری ایشان خبری نداشت تنها خبر هم مربوط به نه ماه پیش بود که آقای شکیبایی به دلیل بیماری دیابت چند روزی بستری شد

شاید بیان این مطلب در این زمان خوشایند عده ای نباشد ولی من فکر می کنم این ظلم نه تنها در حق ایشان بلکه در حق خیلی از بزرگان این کشور شده است و نه تنها بزرگان که در زندگی روزمره ما هم مانند یک فرهنگ جا افتاده اگر در همین بالاترین را نگاه کنید تا به امروز بیشتر از ده لینک از ایشان نبوده است ولی به یک باره 57 لینک در عرض 4 ساعت برای مرگ ایشان ارسال شده است انگار مهمترین اتفاق زندگی یک نفر مرگ اوست

تمام اعضای بالاترین بسیج شده اند که هر نشانه ای از او در اینترنت وجود دارد ، تا دیگ دلسوزی و اظهار تاسف ایرانی ها به جوش هست لینک دهند

این اتفاق را نه تنها در مورد او شاهد بودیم بلکه در مورد اسماعیل دادفر ،داود اسدی،قیصر امین پور ، فریدون آدمیت وحتی پاورتی و سی کلارک نیز وضع به همین گونه بود

این موضوع تنها مربوط به مشاهیر ما نیست با نگاهی به دیوار های شهر و صفحات روزنامه ها آگهی های ترحیمی را می بینیم که در هیچ کجای دنیا نظیر ندارد



به فکر زنده ها باشیم