سخنان آقای خامنه ای در شرایط فعلی یک چرای بزرگ ایجاد می کرد چرا رهبری بر خلاف سنوات گذشته به جای آرام کردن و به تعدیل کشاندن اتفاقات با موضع گیری تند در مقابل گروهی طبل حمایت از گروه دیگر را به صدا در اورد چرا کسی که بیست سال است سعی می کند نقش پدر جامعه سیاسی ایران را بازی کند و نشان دهد که بین فرزندانش فرقی نمی گذارد تا همه او را به عنوان پدری عادل و مهربان بشناسند این بار اینگونه تبعیض آمیز برخورد می کند ؟ به چه دلیل ایشان نفرت بیش از پانزده میلیون ایرانی را به جان می خرد ؟ ( با توجه به آماری که خودشان داده اند و تحریمی ها ) این ریسک بزرگ به چه علت است ؟ ترس از دست دادن چه چیزی است که او را وادار می کند تا ریسک دیکتاتور بودن را به جان بخرد ؟ او که به وضوح می داند در شرایطی که هیچ دخالت عملی و ظاهری در امور سیاسی - اجرایی کشور نداشت از سوی جامعه جهانی به دخالت و سمت دهی متهم می شد چرا با این کار به این اتهامات افزود ؟ چرا صبر نکرد شورای نگهبان این کار را بکند ؟
به نظر می رسد تمام چرا ها مارا به این نتیجه می رساند " ضعف قدرت سیاسی و عدم توانایی حل مشکلات با سران نظام خصوصا آقای رفسنجانی در پشت پرده "
سخنان امروز نه خطاب به مردم بلکه خطاب به کسانی بود که سعی در بازپس گیری قدرت از ایشان داشتند قدرتی که برای دستیابی به آن سال ها صبر و برنامه ریزی شده بود
من این سخنان را پیش زمینه یک کودتا آرام می دانم اما آرم صفت مناسبی برای آن است یا نه را مردم در روزهای پیش رو تعیین خواهند کرد
