همه ما از این رویداد ناراحت و نگرانیم اما نه با دلایل یکسان . خود من به شخصه با خفه کردن هر صدایی ناراحت می شوم و از دستگیر شدن هر آزادی خواهی نگران اما آیا باید بیش از این نگران بود ؟ آیا باید نگران آینده خیزش سبز مردم هم بود ؟ آیا واقعا حکومت با این اقدام به هدف خود می رسد ؟
برای پاسخ به این سوال نگاهی بیاندازید به اتفاقات اخیر در مصر ، تونس و لیبی . خوب اسم رهبر مخالفان حکومت مصر چی بود ؟ البرادعی ؟ همون کسی که با تهدیدات پسر منبارک از نامزدی انتخابات هم انصراف داد ؟ یا وائل غنیم را رهبر جنبش مصر می دانید ؟ تونس چی ؟ رهبری راشد الغنوشی باعث حرکت مردم شد ؟ یا آن جوان تونسی که خودسوزی کرد ؟
این یک حقیقت است که این زمان ، زمان اسپارتاکوس نیست که با نبودن یک لیدر کاریزماتیک یک حرکت اجتماعی محکوم به شکست باشد به لطف تکنولوژی ما رهبر خودمانیم ما خودمان پیشنهاد می دهیم ما خودمان تصمیم می گیریم و خودمان عمل می کنیم تنها کافی است خودمان را باور کنیم این خرد جمعی ماست که تصمیم می گیرد
راستی طرح سه شنبه های اعتراض را چه کسی داد که اینگونه لرزه بر تن رژیم انداخت ؟
